Οι ρωμαίοι κατακτώντας τον τότε γνωστό κόσμο και μετακινούμενοι σε διάφορα μέρη της Ευρώπης μετέφεραν μαζί και τα κατοικίδιά τους, φυσικά και τις γάτες τους.Μετά τα άφηναν εκεί επιστρέφοντας στη Ρώμη και ιδού η ευρωπαική κοντότριχη γάτα.

Η Γάτα Νορβηγικού Δάσους τριγύριζε στη σκανδιναβική χερσόνησο για αιώνες. Αναζητώντας τους προγόνους της γάτας του δάσους, θα συναντήσουμε πολλές ιστορίες, περισσότερο ή λιγότερο φανταστικές. Ήταν παρούσα σε νορβηγικά παραδοσιακά παραμύθια και μύθους, σε έναν από τους οποίους αναφέρεται ότι Γάτες του Δάσους έσερναν το άρμα της Θεάς Φρέγια, προστάτιδας της γονιμότητας.

Αν και υπάρχουν γραπτά κείμενα για την Παραγουανή άτριχη γάτα από το 1830, η πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη άτριχη φυλή γάτας ονομαζόταν Νέα Άτριχη Μεξικανική Γάτα, η οποία και έχει πλέον εκλείψει. Το 1902 ένα ζευγάρι από το Νέο Μεξικό έλαβε από τοπικό Ινδιάνο αρχηγό δύο άτριχες γάτες τις τελευταίες επιζήσαντες μια αρχαίας των Αζτέκων φυλής γάτας