Το Χάσκυ της Σιβηρίας είναι ένα σκληροτράχηλο και εργατικό σκυλί. Μόνο οι δυνατότερες ράτσες σκυλιών επιβίωσαν στους κρύους χειμώνες της Σιβηρίας και η φυλή έγινε πολύ ανθεκτική. Είναι όμως και ένας πιστός φίλος που δένεται με τα μικρά παιδιά.

Στις αρχές του 18ου αιώνα οι Ευρωπαίοι μετανάστες ψαράδες που αλίευαν στα κρύα νερά της Νέας Γης, χρησιμοποιούσαν σαν βοηθούς αυτά τα σκυλιά που είχαν την ικανότητα να επαναφέρουν τα ψάρια που είχαν πέσει από τις βάρκες και να τραβούν στην ακτή τα δίκτυα των ψαράδων. Είναι ο σκύλος του ψαρά! Πάντα ψαρεύει, λίγο ακόμα φαγητό.

Στα τούρκικα, Akbas - όπως είναι η αυθεντική ονομασία της ράτσας - σημαίνει "λευκό κεφάλι". Η δύσκολη, επιθετική προς τους άγνωστους συμπεριφορά του Akbash οφείλεται στην καταγωγή του, η οποία αφορούσε στη φύλαξη κοπαδιών και την προστασία τους από λύκους και αρκούδες.

Το σκυλί με τα γαλάζια γυάλινα μάτια και τις καταπληκτικές ικανότητες είναι εδώ. Και το όνομα αυτού, Καταχούλα. Ένα εξωτικό όνομα που την πρώτη φορά που το άκουσα σκέφτηκα: "Κάποιο μικρόσωμο σκυλί θα είναι με μαλλί μπούκλα για τα σαλόνια". Οταν όμως το είδα συμφώνησα με τον νονό του για αυτό το εξωτικό όνομα. Του πάει γάντι. Και τι σκύλος!!!

Το γενειοφόρο κόλλεϊ, ή beardie, είναι μια φυλή σκύλου που χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο από τους σκωτσέζους βοσκούς, αλλά τώρα, ως επί το πλείστον, είναι ένας δημοφιλής σύντροφος της οικογένειας.