Τα αξιαγάπητα και γνωστά μας Κανίς είναι από τα πιό διαδεδομένα σκυλιά συντροφιάς και όχι άδικα.Είναι τρυφερά, χαδιάρικα και είναι από τα σκυλιά που δε μαδούν ποτέ.

Στις αρχές του 18ου αιώνα οι Ευρωπαίοι μετανάστες ψαράδες που αλίευαν στα κρύα νερά της Νέας Γης, χρησιμοποιούσαν σαν βοηθούς αυτά τα σκυλιά που είχαν την ικανότητα να επαναφέρουν τα ψάρια που είχαν πέσει από τις βάρκες και να τραβούν στην ακτή τα δίκτυα των ψαράδων. Είναι ο σκύλος του ψαρά! Πάντα ψαρεύει, λίγο ακόμα φαγητό.

Απόγονος των ιερών σκύλων των μοναχών του Θιβέτ, που θεωρούσαν ότι διώχνει τα κακά πνεύματα, το Σιχ Τσου σήμερα είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μικρόσωμα κατοικίδια.

Αν και λέγεται Αυστραλιανό το ποιμενικό αυτό σκυλί έχει αναπτυχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η καταγωγή του είναι πολύ παλιά και αρκετοί πιστεύουν ότι πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη (Ισπανία και Γαλλία).

Το σκυλί με τα γαλάζια γυάλινα μάτια και τις καταπληκτικές ικανότητες είναι εδώ. Και το όνομα αυτού, Καταχούλα. Ένα εξωτικό όνομα που την πρώτη φορά που το άκουσα σκέφτηκα: "Κάποιο μικρόσωμο σκυλί θα είναι με μαλλί μπούκλα για τα σαλόνια". Οταν όμως το είδα συμφώνησα με τον νονό του για αυτό το εξωτικό όνομα. Του πάει γάντι. Και τι σκύλος!!!