Ένα ακόμη από τα... δώρα της ανατολής, το μικρόσωμο Πάγκ αποτελεί για πολλούς την «απόλυτη» επιλογή για σκύλο συντροφιάς.

Η προσωποποίηση της Χαράς της Ζωής. Ένα σκυλί χαρούμενο, αισιόδοξο, εύθυμο, ισορροπημένο, καλόβολο, εύπλαστο, χωρίς καμία απολύτως τάση επιθετικότητας ή νευρικότητας, με άλλα λόγια, τελείως αξιόπιστο.

Τα Δαλματίας εκτράφηκαν για να τρέχουν από κάτω ή δίπλα σε καρότσες αλόγων και έτσι έχουν τεράστια ποσότητα ενέργειας και περισσό σθένος. Δεν τους αρέσει να κάθονται άπρακτα όλη την ημέρα.

Έχει προσαρμοστεί στις συνθήκες της ζωής στην πόλη. Κοιμάται μέσα στο σπίτι, είναι καθαρό, δεν είναι θορυβώδες όσο τα άλλα Τεριέ, έχει ανάγκη μέτριας ποσότητας τροφής και μια μεγάλη καθημερινή βόλτα είναι αρκετή για να εκτονωθεί.

Το σκυλί με τα γαλάζια γυάλινα μάτια και τις καταπληκτικές ικανότητες είναι εδώ. Και το όνομα αυτού, Καταχούλα. Ένα εξωτικό όνομα που την πρώτη φορά που το άκουσα σκέφτηκα: "Κάποιο μικρόσωμο σκυλί θα είναι με μαλλί μπούκλα για τα σαλόνια". Οταν όμως το είδα συμφώνησα με τον νονό του για αυτό το εξωτικό όνομα. Του πάει γάντι. Και τι σκύλος!!!

Το Harrier είναι ένα μικρού έως μεσαίου μεγέθους σκυλί κυνηγιού, που χρησιμοποιείται για το κυνήγι λαγών ακολουθώντας τους. Μοιάζει με το αγγλικό Foxhound αλλά είναι μικρότερο, αν και δεν είναι τόσο μικρό όσο ένα Beagle. Το Χάρριετ είναι ένα χαρούμενο σκυλί που αποζητά την ανθρώπινη συντροφιά και είναι πολύ ανεκτικό και καλό με τα παιδιά.

Kelb Tal-Fenek, που σημαίνει σκύλος του λαγού στη Μαλτέζικη διάλεκτο. Λένε ότι το μετέφεραν στη Μάλτα οι Φοίνικες και ότι ζούσε σαν κυνηγόσκυλο των Φαραώ για πολλά χρόνια στην αρχαία Αίγυπτο. Πάντως από τα τεστ DNA που έγιναν σε αυτά τα σκυλιά προκύπτει ότι δεν έχουν καμμία σχέση με τα Αιγυπτιακά.

Το κυνηγόσκυλο Bruno Jura είναι ένα σκυλί, που αναπτύχθηκε στο Μεσαίωνα για κυνήγι στα όρη Jura στα Γαλλοελβετικά σύνορα. Βρίσκεται σε μια ποικιλία χρωμάτων και διαθέτει ένα ευρύ κεφάλι και βαριές ρυτίδες, που το διαφοροποιούν από τις άλλες ελβετικές ράτσες κυνηγόσκυλων. Είναι γνωστό για το κυνήγι της αλεπούς, του λαγού και μερικές φορές κυνηγά ακόμη και μικρά ελάφια.

Το Αζαγουάκ (Azawakh) είναι σύντροφος και πλήρες μέλος της οικογένειας των ανθρώπων της Σαχάρας για εκατοντάδες χρόνια. Το ξέρατε; Αυτό το λυγερόκορμο σκυλί με το ιδιαίτερο περπάτημα και τον ακούραστο καλπασμό, ακόμα και κάτω από τον καυτό ήλιο της Αφρικής, εκτός από το κυνήγι είναι και φύλακας και υπερασπιστής των οικείων του.